- بررسی تخصصی
- مشخصات
- دستورالعمل استفاده از محصول
- نظرات کاربران
ادکلن ها
ادکلنها از محبوبترین محصولات خوشبوکننده هستند که برای ایجاد رایحهای دلپذیر روی بدن استفاده میشوند. عطرها بر اساس میزان غلظت ترکیبات معطر، نوع رایحه و ماندگاری با یکدیگر تفاوت دارند. اصطلاح «ادکلن» در زبان روزمره معمولاً برای انواع عطر استفاده میشود، اما از نظر تخصصی، Eau de Cologne یا EDC یکی از دستههای مشخص عطر با غلظت پایینتر است. شناخت تفاوت انواع عطر میتواند هنگام خرید کمک کند تا محصولی متناسب با سلیقه، بودجه و میزان ماندگاری مورد انتظار انتخاب شود.
پرفیوم یا Parfum معمولاً بالاترین میزان غلظت مواد معطر را در میان این دستهها دارد و به همین دلیل معمولاً رایحهای غنیتر و ماندگاری بیشتری ایجاد میکند. ادوپرفیوم یا Eau de Parfum که با نام EDP شناخته میشود، غلظت مواد معطر کمتری نسبت به پرفیوم دارد، اما همچنان معمولاً ماندگاری و شدت رایحه خوبی دارد و یکی از انتخابهای محبوب برای استفاده روزانه و رسمی است. ادو تویلت یا Eau de Toilette با نام EDT معمولاً سبکتر و رقیقتر از ادوپرفیوم است و رایحهای تازهتر و ملایمتر ارائه میدهد. به طور کلی، هرچه غلظت ترکیبات معطر بیشتر باشد، معمولاً قیمت و ماندگاری نیز بیشتر میشود، هرچند ماندگاری واقعی به فرمول، پوست و شرایط محیطی هم بستگی دارد.
در عطرسازی، رایحه یک عطر معمولاً به سه بخش اصلی به نام نوتهای بویی تقسیم میشود: نت ابتدایی یا Top Note، نت میانی یا Heart Note و نت پایه یا Base Note. نت ابتدایی همان بویی است که معمولاً در چند دقیقه اول پس از اسپری کردن عطر بیشتر به مشام میرسد و معمولاً سبک و فرّار است. رایحههایی مانند مرکبات، نعناع و برخی نتهای میوهای در این بخش زیاد دیده میشوند و وظیفه آنها ایجاد اولین برداشت از عطر است.
نت میانی یا قلب عطر پس از کم شدن نتهای ابتدایی بیشتر خود را نشان میدهد و بخش اصلی شخصیت رایحه را تشکیل میدهد. این مرحله میتواند چند ساعت ادامه داشته باشد و معمولاً شامل رایحههای گلی، میوهای، ادویهای یا گیاهی است. نتهای گل رز، یاس، اسطوخودوس و برخی ادویهها از نمونههای رایج در نت میانی هستند. به همین دلیل ممکن است عطری که در لحظه اول بویی خاص دارد، بعد از مدتی رایحه متفاوت و جذابتری پیدا کند.